POLECAMY

Hodowla awifauny europejskiej część 3



HODOWLA AWIFAUNY EUROPEJSKIEJ /część 3/
(Opublikowano: 2013-02-01)

Hodowla szczygła syberyjskiego (carduelis carduelis major) w naszym kraju zyskuje coraz więcej zwolenników zarówno czynnych (hodujących te ptaki) jak i biernych (którzy przez swoje działania propagują hodowlę).

Nie inaczej jest w mojej hodowli. W tym roku stałem się posiadaczem dwóch par mutacji barwnych szczygła majora, które to powiększyły grono przedstawicieli awifauny europejskiej hodowanej przeze mnie (poza dzwońcami i czeczotkami mutacyjnymi). Wielu miłośników ptaków zaliczanych do awifauny europejskiej uważa, że to właśnie szczygły są najpiękniejszymi przedstawicielami tej grupy, zarówno pod kątem ubarwienia jaki śpiewu. Od niedawna jest notowany wzrost zainteresowania tymi ptakami, a co za tym idzie, również wzrost samych hodowli. Jeszcze rok temu istniało szeroko zakrojone przekonanie, że hodowla szczygła syberyjskiego jest co najmniej przestępstwem i nikt, poza nielicznymi znanymi postaciami, nie może uzyskać zezwolenia. Jak już wcześniej pisałem, zezwolenie nie jest wymagane w stosunku do odmiany hodowlanej, a do tej zaliczamy wszystkie mutacje danego gatunku. To nowe spojrzenie GDOŚ na problem hodowli tych pięknych ptaków spowodował waśnie lawinowy przyrost hodowli awifauny, albo po prostu ujawnienie tych hodowli. Potwierdzeniem tego może być moje własne doświadczenie polegające na nawiązaniu licznych kontaktów z hodowcami szczygła (głownie poprzez oferowanie specjalistycznych karm dla tych gatunków).

Mam nadzieję, że uda mi się sukcesywnie zamieszczać artykuły dotyczące hodowli szczygłów oraz innych gatunków naszych rodzimych łuszczaków, które będą budowały świadomość polskich hodowców na temat hodowli oraz jej uwarunkowań prawnych.