Od wczesnego rozpoznania choroby zależy
pozytywny rezultat jej leczenia.
Ptak chory zwraca na siebie uwagę ospałością, nastroszonymi piórami,
matowymi oczami, zabrudzonym w okolicy otworów nosowych dziobem, sklejonymi, nie
czyszczonymi na podbrzuszu piórami. Najczęściej chory ptak siedzi nawet podczas
dnia na pręcie, ukrywając głowę pod skrzydłem. Nastroszając pióra chory kanarek
tworzy jak gdyby kulkę. Oddech ma krótki i szybki, można w nim usłyszeć szmery,
a czasem gwizdy. Chory kanarek reaguje słabo lub nie reaguje wcale na bodźce z
zewnątrz, na przykład na zbliżenie się do niego. Ptaka, u którego stwierdzimy
jedną lub kilka wymienionych oznak chorobowych, należy natychmiast przenieść do
osobnej klatki, w której powinno się go obserwować przez pewien czas, stosując
już dietę.
Zdrowe kanarki mają brzuch mięsisty koloru jasnożółtego przechodzącego w
biały. Gdy na brzuchu zauważymy zaczerwienienia, ciemne plamy, ciemne kreski
lub wyraźnie poprzez skórę brzucha zaznaczone czerwone jelita, możemy być pewni,
że kanarek ma chory przewód pokarmowy. Gdy odchody kanarka odbiegają od stanu
normalnego, a więc kał jest wodnisty, śluzowaty, mazisty, koloru brunatnego lub
ciemnozielonego, gdy znajduje się w nim krew lub gdy ptak wypróżniając się
potrząsa ogonem, są to symptomy rozpoczynającej się choroby, nawet wówczas gdy
nie ma w danej chwili żadnych innych oznak chorobowych.
Podejrzanego o chorobę ptaka należy oddzielić, ulokować w cieplejszym
pomieszczeniu, zastosować zmianę pokarmu, dbać o czystość w klatce i obserwować,
a z chwilą ustalenia choroby odpowiednio leczyć.
Podajemy opis chorób najczęściej występujących u kanarków.
Zapalenie żołądka i jelit — bardzo często na choroby przewodu pokarmowego
zapadają młode kanarki po oddzieleniu od samicy. Przyczyną powstawania tych
chorób może być nieświeża woda, stęchły rzepik, zbyt obfity pokarm jajeczny,
przeziębienie spowodowane nagłą zmianą temperatury, za zimna woda,
zanieczyszczony pokarm, mokra zielonka itp. Oznaki: brzuch chorego ptaka jest
wzdęty i czerwony, kał wodnisty, bladozielony, a ptak przy wypróżnianiu się
kręci ogonem. Ptaki chore przestają śpiewać, oddech mają przyspieszony. Siedzą
napuszone, a w cięższych przypadkach chowają głowę pod skrzydło. Wczesne
ujawnienie choroby daje gwarancję wyleczenia, lecz choroba zaniedbana, zauważona
w późniejszym stadium najczęściej kończy się śmiercią. Po rozpoznaniu choroby
należy ptaka umieścić w oddzielnej klatce i trzymać w temperaturze 18 C. Jako
pokarm należy podawać: owsik. mak. proso, kanar i suchary.
Nie wolno w czasie choroby podawać kanarkowi żadnych pokarmów zielonych i
jajecznych ani żadnych innych nasion poza wymienionymi. Wodę należy podawać
przegotowaną lub zamiast niej rumianek osłodzony miodem. Brzuch ptaka trzeba
lekko smarować nie solonym świeżym smalcem wieprzowym. W czasie trwania choroby
należy przynajmniej raz dziennie czyścić klatkę, w której przebywa chory
kanarek.
Zapasienie — powstaje na skutek zbyt obfitego karmienia ziarnami
oleistymi. Należy ptaka umieścić w dużej klatce, dawać tylko rzepik i owsik oraz
odrobinę pokarmu zielonego. Aby ptak nie opadł z sił, trzeba mu podawać od czasu
do czasu maleńkie dawki pokarmu jajecznego z dodatkiem biszkoptu i tartej
marchwi. Gdyby ptaka czyściło, wówczas należy usunąć z pożywienia owsik, a w
zamian dawać porcję maku.
Zatwardzenie — przyczyną zatwardzenia jest pokarm zanieczyszczony lub
zepsuty, ewentualnie za tłusty, nie odpowiadający ptakowi. Przy obstrukcji
podaje się owoce, zieleninę, nasiona sałaty, tartą marchew, owsiankę lub kawałek
suchej bułki namoczonej w mleku. W podawanej mieszance należy zwiększyć o 50%
dawkę owsiku. Do picia podajemy herbatę z nasion kopru lub przegotowaną wodę
osłodzoną sokiem malinowym.
Ropienie gruczołów kuperkowych — objawy tej choroby można zauważyć u
kanarków w okresie pierzenia się. Przyczyną jest najczęściej przekarmienie ptaka
w okresie pierzenia, brak dostępu powietrza i pozbawienie kanarka codziennej
kąpieli. W przypadku stwierdzenia ropienia gruczołów kuperkowych należy
zasięgnąć porady lekarza weterynarii. Pierwsze objawy w postaci nagromadzenia i
stwardnienia tłuszczu w gruczołach kuperkowych ustąpią, jeśli stworzymy ptakowi
warunki do częstej kąpieli i usuniemy inne przyczyny powstawania tej choroby.
Przeziębienie — spowodowane bywa nagłą zmianą temperatury, przeciągiem
lub zbyt zimną kąpielą. Należy je leczyć powolnym ogrzewaniem i umieszczeniem
ptaka w stałej temperaturze około 18"C.
Obżarstwo — choroba ta panuje szczególnie wśród młodych ptaków, kończąc
się przeważnie śmiercią. Ptak chory siedzi całe dnie nad pokarmem, ale nie łuska
go, nie pobiera, a więc i nie trawi. Przyczyną choroby jest zbyt obfity pokarm
jajeczny, pociągający za sobą niestrawność. Czasem powodem powstawania choroby
mogą być kleszcze ptasie. Leczenie tej choroby polega na podawaniu kanarkowi
łuskanego rzepiku pomieszanego z rozdrobnioną (utłuczoną) skórką chleba razowego
lub bulką zwilżoną w gotowanej wodzie.
|